Solaris'teki bölgeler tesisi, çalışan uygulamalar için yalıtılmış bir ortam sağlar. Bir bölgede çalışan işlemlerin sistemdeki diğer etkinlikleri izlemesi veya bunlara müdahale etmesi önlenir. Farklı bölgelerdeki işlemler arasındaki etkileşimi önlemek için diğer işlemlere, ağ arabirimlerine, dosya sistemlerine, aygıtlara ve süreçler arası iletişim olanaklarına erişim kısıtlanmıştır.

Bölgeler, gerçek sistemin veya diğer bölgelerin bütünlüğünden ödün vermeden, kullanıcılara tam root erişimi verilebilecek sanal sistemler oluşturmanın mükemmel bir yolunu sunar. Ayrıca, örneğin test ve üretim uygulama ortamlarını çalıştırmak için tek bir güçlü sistemi birden çok sanal sunucuya bölmek için de kullanılabilirler.

Her bölgenin, bölgede çalışan işlemlerin kısıtlandığı kendi kök dizini vardır. Bu, standart Unix chroot özelliğine benzer, ancak gerekli tüm sistem kitaplığı ve program dizinleri oluşturulduğunda bölgeye otomatik olarak bağlandığından kurulumu çok daha basittir.

Sanal ağ arayüzleri, bölgelere kendi IP adreslerini vermek üzere atanabilir, böylece farklı sunucular, birden çok fiziksel sistemde olduğu gibi farklı bölgelerde çalıştırılabilir.

Bu modül, ana işletim sisteminden bağımsız olarak bölgeler oluşturmanıza, önyüklemenize ve yeniden başlatmanıza ve ağ arabirimlerini, paket dizinlerini, dosya sistemlerini ve diğer öznitelikleri yönetmenizi sağlar.