# Konfiguracja sieci dla &kde;

## Wstęp

&kcontrolcenter; (&kcontrolcenter;) zapewnia użytkownikom pojedynczy, zintegrowany interfejs, który umożliwia zarządzanie różnorodnymi ustawieniami systemu i środowiska graficznego. &kcontrolcenter; może zostać uruchomione poprzez wybranie Menu K Centrum sterowania.

Pakiet &knetworkconf; został stworzony, żeby umożliwić użytkownikom zarządzanie ustawieniami sieci TCP/IP, w ten sam sposób, w jaki zarządzają oni innymi ustawieniami w &kcontrolcenter;. &knetworkconf; udostępnia użytkownikom prosty interfejs do wykonywania następujących czynności:

- Nadawanie interfejsom adresów IP

- Nadawanie interfejsom masek sieciowych

- Włączanie i wyłączanie interfejsów

- Konfiguracja trasowania (rutowania)

- Nadawanie nazwy komputera i domeny

- Konfiguracja rozwiązywania nazw

- Zarządzanie znanymi komputerami

Po zainstalowaniu, nowy moduł o nazwie Ustawienia sieci staje się widoczny w &kcontrolcenter-miejscownik;, w grupie Internet i sieć. Żeby uruchomić moduł Ustawienia sieci (&knetworkconf;) wybierz Internet i sieć Ustawienia sieci .

&knetworkconf; w trybie użytkownika

Ważne jest by zrozumieć, że &knetworkconf; nie może zainstalować sprzętu sieciowego. Zarówno urządzenia, jak i sterowniki do nich muszą być prawidłowo zainstalowane i skonfigurowane, żeby używać &knetworkconf; do wyświetlenia urządzenia i udostępnić zarządzanie siecią.

W większości przypadków sterowniki do sprzętu sieciowego i innych urządzeń są instalowane i konfigurowane w czasie instalacji Linuksa. Jeżeli dodasz sprzęt sieciowy po instalacji, będziesz musiał określić potrzebne sterowniki poprzez edycję jednego z następujących plików, w zależności od wersji Twojego jądra:

Jądro &Linux-dopelniacz; w wersji 2.4 i niższych

- `/etc/modules.conf`

Jądro &Linux-dopelniacz; w wersji 2.6 i wyższych

- `/etc/modprobe.conf`

## Używanie modułu Ustawienia sieci

Moduł Ustawienia sieci jest wczytywany, gdy wybrana zostanie opcja Ustawienia sieci w &kcontrolcenter-miejscownik;. Po uruchomieniu, moduł Ustawienia sieci spróbuje automatycznie wykryć platformę systemową.

Wykrywanie platformy

Jeżeli platforma nie zostanie rozpoznana, pojawi się prośba o ręczny wybór platformy. Wybierz z listy platformę, która najbardziej odpowiada Twojej dystrybucji i jej wydaniu. Zaznacz opcję Nie pytaj ponownie, żeby wybrać platformę na stałe. Następnym razem, kiedy moduł Ustawienia sieci zostanie uruchomiony, system automatycznie ustawi wybraną przez Ciebie platformę.

Żeby zarządzać systemowymi ustawieniami sieci musisz przejść w tryb administratora. Zanim to zrobisz, wszystkie opcje będą zacieniowane, co oznacza, że będzie można tylko przeglądać interfejsy i ich właściwości. Edycja jest wyłączona. Żeby wejść w tryb administratora kliknij przycisk Tryb administratora znajdujący się w lewym dolnym rogu modułu. Kiedy pojawi się zapytanie o hasło, wpisz je w oknie dialogowym.

&knetworkconf; w trybie administratora &knetworkconf; w trybie administratora

W trybie administratora cała funkcjonalność modułu jest włączona. Została ona podzielona na trzy karty:

- network-interfaces

- route

- dns

### Zarządzanie interfejsami sieciowymi

Karta Interfejsy sieciowe służy do zarządzania zainstalowanymi w systemie urządzeniami komunikującymi się z siecią. Wszystkie dostępne urządzenia są pokazane. Na karcie Interfejsy sieciowe można wykonać następujące czynności:

- configure-interface

- enable-interface

- disable-interface

Interfejs &knetworkconf;

Możliwe jest zapoznanie się z następującymi właściwościami każdego z urządzeń sieciowych:

Interfejs

- Pokazuje nazwy interfejsów sieciowych, np. eth0, eth1, wlan0.

Adres IP

- Pokazuje aktualnie przypisany adres IP.

Protokół

- Pokazuje protokół ustawienia adresu.

Stan

- Pokazuje obecny stan (włączone lub wyłączone).

Komentarz

- Pokazuje (możliwy do dołączenia) komentarz.

#### Konfiguracja urządzenia sieciowego

Właściwości pokazanych urządzeń sieciowych mogą być zmienione poprzez zaznaczenie na liście wybranego urządzenia i kliknięcie przycisku Konfiguracja interfejsu, co spowoduje wyświetlenie okna dialogowego Konfiguracja urządzenia.

Konfiguracja urządzenia sieciowego Konfiguracja urządzenia sieciowego

Domyślnie pokazane są tylko podstawowe ustawienia protokołu TCP/IP. Kliknij przycisk Ustawienia zaawansowane, żeby rozszerzyć okno dialogowe o zaawansowane ustawienia.

Zaawansowana konfiguracja urządzenia

W oknie dialogowym znajdują się następujące opcje:

Automatycznie

- Wybierz opcję Automatycznie, jeżeli ustawienia TCP/IP są pobierane z serwera DHCP lub BOOTP. W trybie automatycznym ustawienia TCP/IP systemu są konfigurowane podczas startu usług systemowych. Serwer DHCP lub BOOTP wysyła wszystkie wymagane informacje o TCP/IP za każdym razem, gdy system jest uruchamiany, nie ma potrzeby konfiguracji żadnych więcej ustawień. Wybierz z listy rozwijanej `DHCP` lub `BOOTP`, w zależności od używanego w Twojej sieci protokołu.

Ręcznie

- Wybierz opcję Ręcznie jeżeli nie używasz DHCP ani BOOTP do konfiguracji protokołu TCP/IP. W polu Adres IP wprowadź adres TCP/IP komputera. W polu Maska sieci wpisz adres podsieci.

Uruchomienie podczas startu komputera

- Jeśli ta opcja jest włączona, ten interfejs sieciowy zostanie włączony podczas uruchamiania systemu. Jeżeli nie chcesz, żeby urządzenie było uruchamiane, wyłącz tę opcję.

Opis

- Podaj opisową nazwę.

Adres rozgłaszania

- Wpisz adres rozgłaszania używany do komunikacji ze wszystkimi komputerami w podsieci.

Wartości wprowadzone w tym oknie dialogowym zostaną wyświetlone jako właściwości urządzenia na liście urządzeń.

Upewnij się, że wprowadzony adres IP nie jest jeszcze używany w sieci. Wprowadzenie adresu IP, który jest już używany w sieci spowoduje konflikt TCP/IP. Użyj programu ping w konsoli, żeby sprawdzić czy adres, który chcesz wprowadzić jest w użyciu czy nie. Jeżeli nie wiesz jak wypełnić to okno dialogowe, skonsultuj się z Twoim administratorem sieci.

#### Włączanie urządzenia sieciowego

Urządzenia sieciowe mogą być włączane lub wyłączane w zależności od wymagań systemu. Żeby włączyć wyłączone urządzenie sieciowe, wybierz je z listy i kliknij Włączanie interfejsu.

#### Wyłączanie urządzenia sieciowego

Urządzenia sieciowe mogą być włączane lub wyłączane w zależności od wymagań systemu. Żeby wyłączyć włączone urządzenie sieciowe, wybierz je z listy i kliknij Wyłączanie interfejsu.

### Zarządzanie systemowym trasowaniem (rutowaniem)

Karta Trasy (rutowanie) umożliwia zarządzanie systemową konfiguracją trasowania (rutowania).

Zaawansowana konfiguracja urządzenia

Brama domyślna

- To ustawienie określa adres IP komputera w lokalnej podsieci, który zapewnia połączenie ze zdalnymi sieciami i jest używany domyślnie, gdy Twój komputer musi porozumieć się z komputerami w innych podsieciach.

  Wybierz urządzenie z listy rozwijanej, żeby zmienić ustawienie bramy domyślnej.

Jeżeli Twój komputer posiada więcej niż jedno urządzenie sieciowe, wybierz interfejs podłączony do sieci, w której znajduje się komputer bramy.

### Zarządzanie ustawieniami DNS

Karta System nazw domenowych (DNS) pozwala zarządzać ustawieniami DNS systemu.

Zaawansowana konfiguracja urządzenia

Nazwa komputera

- Nazwa, pod którą komputer będzie widoczny w podsieci.

Nazwa domeny

- Nazwa domeny, w której znajduje się komputer.

Serwery nazw domenowych (DNS)

- Lista serwerów nazw domenowych w kolejności preferencji (zobacz manage-dns).

Komputery o ustalonych adresach

- Lista znanych komputerów w podsieci (zobacz manage-hosts).

#### Zarządzanie serwerami nazw domenowych

Komputer, na którym działa serwer nazw domenowych, kojarzy pełną nazwę domeny z odpowiednim adresem IP. Jest to konieczne dlatego, że komputery rozumieją jedynie adresy IP. Kiedy komputer chce skontaktować się z domeną www.cokolwiek.com, serwer nazw domenowych rozwija tą nazwę do adresu IP, takiego jak 123.45.678.90.

Część Serwery nazw domenowych karty System nazw domenowych pozwala na łatwe zarządzanie listą używanych serwerów nazw. Serwery mogą być dodawane, usuwane i zmieniane oraz ustawione w preferowanej kolejności, poprzez zaznaczenie serwera na liście i przesuwanie go w górę lub w dół przyciskami Przenieś w górę i Przenieś w dół, w zależności od potrzeby.

#### Dodawanie serwera nazw domenowych

1. W części Serwery nazw domenowych kliknij przycisk Dodaj. Spowoduje to wyświetlenie okna dialogowego Dodaj serwer nazw domenowych.

2. Wprowadź adres IP serwera nazw domenowych, a następnie kliknij Dodaj. Wpis zostanie dodany do listy serwerów.

#### Edycja serwera nazw domenowych

1. W części Serwery nazw domenowych wybierz serwer DNS, a następnie kliknij przycisk Edycja. Spowoduje to wyświetlenie okna dialogowego Edytuj serwer.

   Edycja serwera nazw domenowych

2. Zmień adres IP, a następnie kliknij OK. Wpis zostanie uaktualniony na liście serwerów nazw domenowych.

#### Zarządzanie znanymi komputerami

Lista Znane komputery pokazuje pary przypisanych sobie nazw komputerów i adresów dla podsystemu TCP/IP. Jest ona używana przede wszystkim w czasie rozruchu systemu, kiedy nie działa żaden serwer nazw. W małych, zamkniętych sieciach, może być używana zamiast serwerów nazw domenowych (DNS).

Domyślnie, lista Znane komputery zawiera wpisy opisujące 'komputer lokalny' i kilka specjalnych wpisów, dla komputerów obsługujących IPv6 (eksperymentalny protokół, mający w przyszłości zastąpić IP w wersji 4).

#### Dodawanie znanych komputerów

1. Kliknij przycisk Dodaj. Spowoduje to wyświetlenie okna dialogowego Dodaj nowy znany komputer.

2. Wpisz adres IP znanego komputera, a następnie kliknij Dodaj. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Dodaj nowy alias.

3. Wpisz nazwę znanego komputera, a następnie kliknij Dodaj. Jeżeli znany komputer ma kilka aliasów, ponownie kliknij Dodaj i wpisz kolejny alias.

4. Kiedy skończysz, kliknij OK, żeby uaktualnić listę znanych komputerów.

#### Edycja znanych komputerów

1. Wybierz znany komputer z listy, a następnie kliknij przycisk Edycja. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Edytuj znany komputer.

2. Wykonaj jedną z wymienionych czynności, a następnie kliknij OK, żeby uaktualnić listę znanych komputerów.

   - Żeby zmienić adres IP, wpisz nowy adres IP, a następnie kliknij OK.

   - Żeby dodać nowy alias, kliknij przycisk Dodaj.

   - Żeby zmienić wartość aliasu, wybierz go z listy, a następnie kliknij przycisk Edycja.

   - Żeby usunąć alias, wybierz go z listy i kliknij przycisk Usuń.

## Stosowanie nowych ustawień

Zmiany dokonane za pomocą Ustawień sieci nie są automatycznie stosowane w systemie. Żeby zastosować nowe ustawienia uruchom &konsole-mianownik; i wykonaj następujące polecenie.

    /etc/init.d/networking restart

## Instalacja

### Wymagania

Żeby korzystać z &knetworkconf; wymagane jest &kde; 3.x i QT 3.x.

&knetworkconf; może być używane z następującymi platformami:

- Kubuntu

- Conectiva

- Debian

- Fedora Core

- FreeBSD

- Gentoo

- &Mandrake;

- PLD

- OpenNA

- &RedHat;

- &SuSE;

### Jak zdobyć &knetworkconf;

Pliki źródłowe (i nie tylko) możesz pobrać ze strony domowej &knetworkconf; znajdującej się pod adresem http://knetworkconf.sourceforge.net.

### Instalacja pakietów binarnych

Jeśli używasz dystrybucji zawierających pakiety binarne (najczęściej stosują one pakiety rpm), wystarczające jest zainstalowanie pakietów binarnych &kde; i QT.

Instalowanie pakietów binarnych jest zalecane mniej doświadczonym użytkownikom. Po prostu pobierz pakiety RPM i zainstaluj je z &konsole-dopelniacz;, używając programu RPM w następujący sposób:

`rpm -i knetwork-conf-numerwersji.rpm`

Oprócz tego, możesz użyć graficznego interfejsu w rodzaju kpackage, lub narzędzia do instalacji z Twojej dystrybucji.

### Kompilacja i instalacja

W tym wypadku, nie wystarczy zainstalowanie pakietów binarnych QT i &kde; - będziesz również potrzebował pakietów dla programistów (dev), które zawierają biblioteki i inne niezbędne składniki.

Zalecane tylko dla zaawansowanych użytkowników. W przeciwnym wypadku, kompilacja &knetworkconf; nie jest trudna. Następujące polecenia powinny wystarczyć.

    ./configure --prefix=$(kde-config --prefix)
    make
    make install

Polecenie `make install` musi być wykonane z uprawnieniami administratora (root).

To powinno wystarczyć. Gdybyś natrafił na jakiś problem, daj nam znać.

## Informacje techniczne

W pierwszej części tego rozdziału znajdziesz kilka cennych informacji na temat podstaw sieci komputerowych. W drugiej części zostaną omówione wszystkie pliki, które mogą zostać zmienione przez &knetworkconf;.

### Sieci IPv4

Ta część nie jest w stanie zastąpić literatury dotyczącej sieci IP. W tym dodatku znajdziesz tylko podstawowe informacje, które pomogą Ci podpiąć Twój komputer do małej (domowej) sieci.

Obecnie, sieci IP korzystają z TCP/IP w wersji 4 (IPv4). IPv5 nigdy nie był używany na szeroką skalę. Przewiduje się, że w przyszłości rozpowszechni się standard IPv6. Dlatego ten podręcznik opiera się na obecnie najpopularniejszym IPv4.

Jedną z najważniejszych informacji potrzebnych, by uruchomić interfejs sieciowy jest adres IP, który masz mu nadać. W obcych sieciach, np. w Twoim biurze, musisz dowiedzieć się o adres IP od administratora sieci. Możesz również użyć DHCP, jeżeli jest dostępny. W każdym przypadku nie możesz wybrać dowolnego adresu IP!

Jeżeli chcesz uruchomić własną małą (domową) sieć, powinieneś użyć adresów IP z przedziału, który został specjalnie do tego celu zarezerwowany, w celu uniknięcia konfliktów z siecią globalną (Internetem). Adresy z tabeli nie są używane w Internecie, więc możesz ich używać bez obaw.

Oczywiście te maszyny mogą później zostać skonfigurowane do łączenia się z internetem, poprzez bramę sieciową.

Możesz dowolnie używać następujących adresów:

### Adresy IP sieci prywatnych

Klasa | Przedział
A | od 10.0.0.0 do 10.255.255.255
B | od 172.16.0.0 do 172.31.0.0
C | od 192.168.0.0 do 192.168.255.0

W przypadku mniejszych sieci najczęściej używane są adresy z przedziału od 192.168.1.1 do 192.168.1.254. Jest to wystarczająca liczba adresów dla sieci zawierających do 250 komputerów.

Dodatkowo, maska sieci jest najczęściej ustawiona na 255.255.255.0, tak że wszystkie te komputery należą do tej samej podsieci.

Niektóre adresy są zarezerwowane do specjalnych celów, jak np. 0.0.0.0 i 127.0.0.1. Ten pierwszy to tzw. domyślna trasa, drugi natomiast to adres pętli zwrotnej. Domyślna trasa jest używana przy trasowaniu IP (rutowaniu).

Sieć 127.0.0.1 jest zarezerwowana dla ruchu IP, który odbywa się tylko na lokalnym komputerze. Zazwyczaj adres 127.0.0.1 jest przypisany do specjalnego urządzenia, tzw. interfejsu pętli zwrotnej (loopback), który działa jak zamknięta pętla.

Domyślna brama sieciowa to komputer, który łączy dwie różne sieci. Jeżeli skonfigurowałeś własną małą sieć, jest wielce prawdopodobne, że będziesz chciał, żeby wszystkie (albo niektóre) komputery miały dostęp do Internetu. Nie jest to jednakże możliwe bezpośrednio, ponieważ te komputery używają lokalnych, prywatnych adresów IP, które nie są trasowane do Internetu. Rozwiązaniem jest komputer, który tłumaczy pomiędzy dwiema różnymi sieciami. Taki komputer używa przynajmniej dwóch urządzeń sieciowych. Jedno z nich, być może karta sieciowa typu Ethernet, jest podłączone do sieci lokalnej, to drugie, np. karta ISDN, do Internetu. Oba urządzenia używają innych adresów IP. Komputer dokonuje tzw. tłumaczenia adresów sieciowych (NAT, IP-forwarding). Żeby udostępnić lokalnej maszynie dostęp do Internetu, wystarczy wskazać jej domyślną bramę sieciową, czyli lokalny adres IP komputera-bramy.

### Pliki konfiguracyjne

W tej części znajdziesz spis plików konfiguracyjnych, które są zmieniane przez &knetworkconf; oraz dowiesz się gdzie je znaleźć w różnych dystrybucjach.

#### resolv.conf

W tym pliku przechowywana jest lista serwerów nazw.

#### Gdzie znaleźć plik resolv.conf

Platforma | Wydanie | Lokalizacja
Conectiva | 9.2 | /etc/resolv.conf
Debian | 3.0 | /etc/resolv.conf
Fedora Core | 1 | /etc/resolv.conf
FreeBSD | 5 | /etc/resolv.conf
Gentoo | 2005.0 | /etc/resolv.conf
&Mandrake; | 9.2 | /etc/resolv.conf
PLD | 2.0 | /etc/resolv.conf
OpenNA | 1.0 | /etc/resolv.conf
&RedHat; | 9.0 | /etc/resolv.conf
&SuSE; | 9.0 | /etc/resolv.conf

Plik jest czasami dynamicznie zmieniany przez połączenia DSL, więc nie zdziw się, jeżeli plik nie będzie zawierał informacji wprowadzonych przez ciebie przy uruchamianiu połączenia DSL.

#### hosts

W tym pliku przechowywana jest lista znanych komputerów.

#### Gdzie znaleźć plik hosts

Dystrybucja | Wydanie | Lokalizacja
Conectiva | 9.0 | /etc/hosts
Debian | 3.0 | /etc/hosts
Fedora Core | 1 | /etc/hosts
FreeBSD | 5 | /etc/hosts
Gentoo |  | /etc/hosts
&Mandrake; | 9.2 | /etc/hosts
PLD | 2.0 | /etc/hosts
OpenNA | 1 | /etc/hosts
&RedHat; | 9.0 | /etc/hosts
&SuSE; | 9.0 | /etc/hosts

W dystrybucji &SuSE; plik jest czasami zmieniany przez skrypt SuSEconfig, więc nie zdziw się, jeżeli zastaniesz go w stanie innym, niż oczekiwałeś.

## Podziękowania i licencje

### Podziękowania

Dziękuję wszystkim, którzy pracowali nad &knetworkconf;:

### Programiści

- Juan Luis Baptiste juan.baptiste@kdemail.net

- David Sansome me@davidsansome.com

- Carlos Garnacho garnacho@tuxerver.net

- Simon Edwards simon@simonzone.com

- Pedro Jurado Maquedo pjmelenas@biwemail.com

- Florian Fernandez florian.fernandez2@wanadoo.fr

- Unai Garro Unai.Garro@ee.ed.ac.uk

- Christoph Eckert mchristoph.eckert@t-online.de

- Jaime Torres jtorres@telecorp.net

- Wszystkim, których zapomniałem tutaj wymienić - wiecie kim jesteście you@foo.tld

### Autorzy

- Christoph Eckert: mchristoph.eckert@t-online.de

- Sean Wheller: sean@inwords.co.za

### Licencja

Prawa autorskie do &knetworkconf;, przynajmniej za lata 2003 i 2004 należą do Juan Luis Baptiste: (juan.baptiste@kdemail.net).

&underFDL; &underGPL;