stunnel - uniwersalny tunel protokołu SSL stunnel [<plik>] | -fd n | -help | -version | -sockets stunnel [ [-install | -uninstall | -start | -stop ] [-quiet] [<plik>] ] | -help | -version | -sockets Program stunnel został zaprojektowany do opakowywania w protokół SSL połączeń pomiędzy zdalnymi klientami a lokalnymi lub zdalnymi serwerami. Przez serwer lokalny rozumiana jest aplikacja przeznaczona do uruchamiania przy pomocy inetd. Stunnel pozwala na proste zestawienie komunikacji serwerów nie posiadających funkcjonalności SSL poprzez bezpieczne kanały SSL. stunnel pozwala dodać funkcjonalność SSL do powszechnie stosowanych demonów inetd, np. pop3 lub imap, do samodzielnych demonów, np. nntp, smtp lub http, a nawet tunelować ppp poprzez gniazda sieciowe bez zmian w kodzie źródłowym. użyj podanego pliku konfiguracyjnego wczytaj konfigurację z podanego deskryptora pliku drukuj listę wspieranych opcji drukuj wersję programu i domyślne wartości parametrów drukuj domyślne opcje gniazd instaluj serwis NT odinstaluj serwis NT uruchom serwis NT zatrzymaj serwis NT nie wyświetlaj okienka informującego o pomyślnym zainstalowaniu lub odinstalowaniu Linia w pliku konfiguracyjnym może być: pusta (ignorowana) komentarzem rozpoczynającym się znakiem ';' (ignorowana) parą 'nazwa_opcji = wartość_opcji' tekstem '[nazwa_usługi]' wskazującym początek definicji usługi

OPCJE GLOBALNE
katalog roboczego korzenia systemu plików Opcja określa katalog, w którym uwięziony zostanie proces programu stunnel tuż po jego inicjalizacji, a przed rozpoczęciem odbierania połączeń. Ścieżki podane w opcjach CApath, CRLpath, pid oraz exec muszą być umieszczone wewnątrz katalogu podanego w opcji chroot i określone względem tego katalogu. W przypadku wykorzystania kontroli dostępu przy pomocy biblioteki libwrap (TCP wrappers) jej pliki konfiguracyjne (/etc/hosts.allow i /etc/hosts.deny) muszą zostać skopiowane do podkatalogu etc/ umieszczonego wewnątrz katalogu podanego w opcji chroot. wybór algorytmu kompresji przesyłanych danych domyślnie: bez kompresji szczegółowość logowania Poziom logowania można określić przy pomocy jednej z nazw lub liczb: emerg (0), alert (1), crit (2), err (3), warning (4), notice (5), info (6) lub debug (7). Zapisywane są komunikaty o poziomie niższym (numerycznie) lub równym podanemu. Do uzyskania najwyższego poziomu szczegółowości można użyć opcji debug = debug lub debug = 7. Domyślnym poziomem jest notice (5). O ile nie wyspecyfikowano podsystemu użyty będzie domyślny: daemon. Podsystemy nie są wspierane przez platformę Win32. Wielkość liter jest ignorowana zarówno dla poziomu jak podsystemu. ścieżka do gniazda programu Entropy Gathering Daemon Opcja pozwala określić ścieżkę do gniazda programu Entropy Gathering Daemon używanego do zainicjalizowania generatora ciągów pseudolosowych biblioteki OpenSSL. Opcja jest dostępna z biblioteką OpenSSL 0.9.5a lub nowszą. wybór sprzętowego urządzenia kryptograficznego domyślnie: bez wykorzystania urządzeń kryptograficznych Przykład wykorzystania w sekcji 'PRZYKŁADY'. konfiguracja urządzenia kryptograficznego Specjalne komendy "LOAD" i "INIT" pozwalają na załadowanie i inicjalizację modułu kryptograficznego urządzenia. tryb pierwszoplanowy Użycie tej opcji powoduje, że stunnel nie przechodzi w tło logując swoje komunikaty na konsolę zamiast przez syslog (o ile nie użyto opcji output). plik, do którego dopisane zostaną logi Użycie tej opcji zmienia domyślne zachowanie programu polegające na logowaniu swoich komunikatów poprzez syslog. Do przekierowania komunikatów na standardowe wyjście (na przykład po to, żeby zalogować je programem splogger z pakietu daemontools) można podać jako parametr urządzenie /dev/stdout. położenie pliku z numerem procesu Jeżeli argument jest pusty plik nie zostanie stworzony. Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do pid jest określona względem tego katalogu. liczba bajtów do zainicjowania generatora pseudolosowego W wersjach biblioteki OpenSSL starszych niż 0.9.5a opcja ta określa również liczbę bajtów wystarczających do zainicjowania PRNG. Nowsze wersje biblioteki mają wbudowaną funkcję określającą, czy dostarczona ilość losowości jest wystarczająca do zainicjowania generatora. ścieżka do pliku zawierającego losowe dane Biblioteka OpenSSL użyje danych z tego pliku do zainicjowania generatora pseudolosowego. nadpisz plik nowymi wartościami pseudolosowymi domyślnie: yes (nadpisz) użyj parametru jako nazwy serwisu Unix: nazwa serwisu dla biblioteki TCP Wrapper w trybie inetd. NT/2000/XP: nazwa serwisu NT w Panelu Sterowania. domyślnie: stunnel grupa z której prawami pracował będzie stunnel użytkownik, z którego prawami pracował będzie stunnel ustaw opcję na akceptującym/lokalnym/zdalnym gnieździe Dla opcji linger wartości mają postać l_onof:l_linger. Dla opcji time wartości mają postać tv_sec:tv_usec. Przykłady: socket = l:SO_LINGER=1:60 ustaw jednominutowe przeterminowanie przy zamykaniu lokalnego gniazda socket = r:TCP_NODELAY=1 wyłącz algorytm Nagle'a na zdalnych gniazdach socket = r:SO_OOBINLINE=1 umieść dane pozapasmowe (out-of-band) bezpośrednio w strumieniu danych wejściowych dla zdalnych gniazd socket = a:SO_REUSEADDR=0 zablokuj ponowne używanie portu (domyślnie włączone) socket = a:SO_BINDTODEVICE=lo przyjmuj połączenia wyłącznie na interfejsie zwrotnym (ang. loopback) włącz ikonkę w prawym dolnym rogu ekranu domyślnie: yes (włącz)

OPCJE USŁUG
Każda sekcja konfiguracji usługi zaczyna się jej nazwą ujętą w nawias kwadratowy. Nazwa usługi używana jest do kontroli dostępu przez bibliotekę libwrap (TCP wrappers) oraz pozwala rozróżnić poszczególne usługi w logach. Jeżeli stunnel ma zostać użyty w trybie inetd, gdzie za odebranie połączenia odpowiada osobny program (zwykle inetd, xinetd lub tcpserver), należy przeczytać sekcję TRYB INETD poniżej. nasłuchuje na połączenia na podanym adresie i porcie Jeżeli nie został podany adres, stunnel domyślnie nasłuchuje na wszystkich adresach IP lokalnych interfejsów. katalog Centrum Certyfikacji Opcja określa katalog, w którym stunnel będzie szukał certyfikatów, jeżeli użyta została opcja verify. Pliki z certyfikatami muszą posiadać specjalne nazwy XXXXXXXX.0, gdzie XXXXXXXX jest skrótem kryptograficznym reprezentacji DER nazwy podmiotu certyfikatu (4 pierwsze bajty skrótu MD5 począwszy od najmniej znaczacego). Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do CApath jest określona względem tego katalogu. plik Centrum Certyfikacji Opcja pozwala określić położenie pliku zawierającego certyfikaty używane przez opcję verify. plik z łańcuchem certyfikatów Opcja określa położenie pliku zawierającego certyfikaty używane przez program stunnel do uwierzytelnienia się przed drugą stroną połączenia. Certyfikat jest konieczny, aby używać programu w trybie serwera. W trybie klienta certyfikat jest opcjonalny. lista dozwolonych szyfrów SSL Parametrem tej opcji jest lista szyfrów, które będą użyte przy otwieraniu nowych połączeń SSL, np.: DES-CBC3-SHA:IDEA-CBC-MD5 tryb kliencki (zdalna usługa używa SSL) domyślnie: no (tryb serwerowy) połącz się ze zdalnym serwerem na podany port Jeżeli nie został podany adres, stunnel domyślnie łączy się z lokalnym serwerem. katalog List Odwołanych Certyfikatów (CRL) Opcja określa katalog, w którym stunnel będzie szukał list CRL, jeżeli użyta została opcja verify. Pliki z listami CRL muszą posiadać specjalne nazwy XXXXXXXX.0, gdzie XXXXXXXX jest skrótem listy CRL. Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do CRLpath jest określona względem tego katalogu. plik List Odwołanych Certyfikatów (CRL) Opcja pozwala określić położenie pliku zawierającego listy CRL używane przez opcję verify. opóźnij rozwinięcie adresu DNS podanego w opcji connect wybierz urządzenie do odczyta klucza prywatnego Urządzenia są numerowane od 1 w górę. wykonaj lokalny program przystosowany do pracy z superdemonem inetd Jeżeli zdefiniowano katalog chroot, to ścieżka do exec jest określona względem tego katalogu. argumenty do opcji exec włącznie z nazwą programu ($0) Cytowanie nie jest wspierane w obecnej wersji programu. Argumenty są rozdzielone dowolną liczbą białych znaków. weryfikuj nazwę zdalnego użytkownika korzystając z protokołu IDENT (RFC 1413) klucz prywatny do certyfikatu podanego w opcji cert Klucz prywatny jest potrzebny do uwierzytelnienia właściciela certyfikatu. Ponieważ powinien on być zachowany w tajemnicy, prawa do jego odczytu powinien mieć wyłącznie właściciel pliku. W systemie Unix można to osiągnąć komendą: chmod 600 keyfile domyślnie: wartość opcji cert IP źródła do nawiązywania zdalnych połączeń Domyślnie używane jest IP najbardziej zewnętrznego interfejsu w stronę serwera, do którego nawiązywane jest połączenie. serwer OCSP do weryfikacji certyfikatów opcje biblioteki OpenSSL Parametrem jest nazwa opcji zgodnie z opisem w SSL_CTX_set_options(3ssl), ale bez przedrostka SSL_OP_. Aby wyspecyfikować kilka opcji należy użyć options wielokrotnie. Na przykład dla zachowania kompatybilności z błędami implementacji SSL w programie Eudora można użyć opcji: options = DONT_INSERT_EMPTY_FRAGMENTS negocjuj SSL podanym protokołem aplikacyjnym aktualnie wspierane protokoły: cifs, connect, nntp, pop3, smtp dane uwierzytelniające do negocjacji protokołu adres docelowy do negocjacji protokołu alokuj pseudoterminal dla programu uruchamianego w opcji 'exec' czas w sekundach, po którym sesja SSL zostanie usunięta z pamięci podręcznej wybierz wersję protokołu SSL Dozwolone opcje: all, SSLv2, SSLv3, TLSv1 czas oczekiwania na spodziewane dane czas oczekiwania na close_notify (ustaw na 0, jeżeli klientem jest MSIE) czas oczekiwania na nawiązanie połączenia maksymalny czas utrzymywania bezczynnego połączenia tryb przezroczystego proxy Przepisz adres, aby nawiązywane połączenie wydawało się pochodzić bezpośrednio od klienta, a nie od programu stunnel. Opcja działa tylko w trybie lokalnym (opcja exec) przez załadowanie przy pomocy LD_PRELOAD biblioteki env.so, albo w trybie zdalnym (opcja connect) na systemie Linux 2.2 z włączoną opcją transparent proxy. weryfikuj certyfikat drugiej strony połączenia poziom 1 - weryfikuj, jeżeli został przedstawiony poziom 2 - weryfikuj z zainstalowanym certyfikatem Centrum Certyfikacji poziom 3 - weryfikuj z lokalnie zainstalowanym certyfikatem drugiej strony domyślnie - nie weryfikuj stunnel zwraca zero w przypadku sukcesu, lub wartość niezerową w przypadku błędu. Szyfrowanie połączeń do lokalnego serwera imapd można użyć: [imapd] accept = 993 exec = /usr/sbin/imapd execargs = imapd albo w trybie zdalnym: [imapd] accept = 993 connect = 143 W połączeniu z programem pppd stunnel pozwala zestawić prosty VPN. Po stronie serwera nasłuchującego na porcie 2020 jego konfiguracja może wyglądać następująco: [vpn] accept = 2020 exec = /usr/sbin/pppd execargs = pppd local pty = yes Poniższy plik konfiguracyjny może być wykorzystany do uruchomienia programu stunnel w trybie inetd. Warto zauważyć, że w pliku konfiguracyjnym nie ma sekcji [nazwa_usługi]. exec = /usr/sbin/imapd execargs = imapd Przykładowa konfiguracja umożliwiająca odczytanie klucza prywatnego z urządzenia zgodnego z OpenSC engine=dynamic engineCtrl=SO_PATH:/usr/lib/opensc/engine_pkcs11.so engineCtrl=ID:pkcs11 engineCtrl=LIST_ADD:1 engineCtrl=LOAD engineCtrl=MODULE_PATH:/usr/lib/pkcs11/opensc-pkcs11.so engineCtrl=INIT [service] engineNum=1 key=id_45 plik konfiguracyjny programu certyfikat i klucz prywatny Opcja execargs nie obsługuje cytowania. stunnel nie może być używany do szyfrowania protokołu FTP, ponieważ do przesyłania poszczególnych plików używa on dodatkowych połączeń otwieranych na portach o dynamicznie przydzielanych numerach. Istnieją jednak specjalne wersje klientów i serwerów FTP pozwalające na szyfrowanie przesyłanych danych przy pomocy protokołu SSL.

TRYB INETD (tylko Unix)
W większości zastosowań stunnel samodzielnie nasłuchuje na porcie podanym w pliku konfiguracyjnym i tworzy połączenie z innym portem podanym w opcji connect lub nowym programem podanym w opcji exec. Niektórzy wolą jednak wykorzystywać oddzielny program, który odbiera połączenia, po czym uruchamia program stunnel. Przykładami takich programów są inetd, xinetd i tcpserver. Przykładowa linia pliku /etc/inetd.conf może wyglądać tak: imaps stream tcp nowait root /usr/sbin/stunnel stunnel /etc/stunnel/imaps.conf Ponieważ w takich przypadkach połączenie na zdefiniowanym porcie (tutaj imaps) nawiązuje osobny program (tutaj inetd), stunnel nie może używać opcji accept. W pliku konfiguracyjnym nie może być również zdefiniowana żadna usługa ([nazwa_usługi]), ponieważ konfiguracja taka pozwala na nawiązanie tylko jednego połączenia. Wszystkie OPCJE USŁUG powinny być umieszczone razem z opcjami globalnymi. Przykład takiej konfiguracji znajduje się w sekcji PRZYKŁADY.

CERTYFIKATY
Protokół SSL wymaga, aby każdy serwer przedstawiał się nawiązującemu połączenie klientowi prawidłowym certyfikatem X.509. Potwierdzenie tożsamości serwera polega na wykazaniu, że posiada on odpowiadający certyfikatowi klucz prywatny. Najprostszą metodą uzyskania certyfikatu jest wygenerowanie go przy pomocy wolnego pakietu OpenSSL. Więcej informacji na temat generowania certyfikatów można znaleźć na umieszczonych poniżej stronach. Przy generowaniu par certyfikat-klucz dla programu stunnel istotne są dwie kwestie. Po pierwsze klucz prywatny nie może być zaszyfrowany, ponieważ startujący serwer nie ma w ogólnym przypadku możliwości uzyskania hasła od użytkownika. Do wytworzenia niezaszyfrowanego klucza należy przy uruchamianiu komendy openssl req podać jej parametr -nodes. Drugą istotną kwestią jest kolejność zawartości pliku .pem. W pierwszej kolejności powinien on zawierać klucz prywatny, a dopiero za nim podpisany certyfikat (nie żądanie certyfikatu). Po certyfikacie i kluczu prywatnym powinny znajdować się puste linie. Jeżeli przed certyfikatem znajdują się dodatkowe informacje tekstowe, to powinny one zostać usunięte. Otrzymany plik powinien mieć następującą postać: -----BEGIN RSA PRIVATE KEY----- [zakodowany klucz] -----END RSA PRIVATE KEY----- [pusta linia] -----BEGIN CERTIFICATE----- [zakodowany certyfikat] -----END CERTIFICATE----- [pusta linia]

LOSOWOŚĆ
stunnel potrzebuje zainicjować PRNG (generator liczb pseudolosowych), gdyż protokół SSL wymaga do bezpieczeństwa kryptograficznego źródła dobrej losowości. Następujące źródła są kolejno odczytywane aż do uzyskania wystarczającej ilości entropii: Zawartość pliku podanego w opcji RNDfile. Zawartość pliku o nazwie określonej przez zmienną środowiskową RANDFILE, o ile jest ona ustawiona. Plik .rnd umieszczony w katalogu domowym użytkownika, jeżeli zmienna RANDFILE nie jest ustawiona. Plik podany w opcji '--with-random' w czasie konfiguracji programu. Zawartość ekranu w systemie Windows. Gniazdo egd, jeżeli użyta została opcja EGD. Gniazdo egd podane w opcji '--with-egd-socket' w czasie konfiguracji programu. Urządzenie /dev/urandom. Współczesne (>=0.9.5a) wersje biblioteki OpenSSL automatycznie zaprzestają ładowania kolejnych danych w momencie uzyskania wystarczającej ilości entropii. Wcześniejsze wersje biblioteki wykorzystają wszystkie powyższe źródła, gdyż nie istnieje tam funkcja pozwalająca określić, czy uzyskano już wystarczająco dużo danych. Warto zwrócić uwagę, że na maszynach z systemem Windows, na których konsoli nie pracuje użytkownik, zawartość ekranu nie jest wystarczająco zmienna, aby zainicjować PRNG. W takim przypadku do zainicjowania generatora należy użyć opcji RNDfile. Plik RNDfile powinien zawierać dane losowe -- również w tym sensie, że powinny być one inne przy każdym uruchomieniu programu stunnel. O ile nie użyta została opcja RNDoverwrite jest to robione automatycznie. Do ręcznego uzyskania takiego pliku użyteczna może być komenda openssl rand dostarczana ze współczesnymi wersjami pakietu OpenSSL. Jeszcze jedna istotna informacja -- jeżeli dostępne jest urządzenie /dev/urandom biblioteka OpenSSL ma zwyczaj zasilania nim PRNG w trakcie sprawdzania stanu generatora. W systemach z /dev/urandom urządzenie to będzie najprawdopodobniej użyte, pomimo że znajduje się na samym końcu powyższej listy. Jest to właściwość biblioteki OpenSSL, a nie programu stunnel. biblioteka kontroli dostępu do usług internetowych 'super-serwer' internetowy strona domowa programu stunnel najczęściej zadawane pytania na temat programu stunnel strona projektu OpenSSL <Michal.Trojnara@mirt.net>